Przejdź do głównej zawartości

Prolog

Ciągle słyszymy od rodziców, że my mamy beztroskie życie, że jedynym obowiązkiem jest nauka. Nienawidzę tych stwierdzeń. Czy oni nie widzą, że każdy ma problemy, każdy ma problemy odpowiednie do swojego wieku. Dla małego dziecka problemem , jest to, że śnieg znikł, a dla nas? Dla nas. Tu zaczynają się schody. Pierwsze miłości, nauka, lekcje, zakazy, nakazy, zranienie, myśli samobójcze, przecież mamy masę spraw, masę decyzji do podjęcia, ale nie. Przecież my prowadzimy beztroskie życie, które jak widać nie jest wcale takie kolorowe.


Witam wszystkich w moim prologu. Jaki jest to już oceńcie sami. Rozdział pierwszy pojawi się najprawdopodobniej w weekend. 
Do następnego :*

Komentarze

  1. EvaEva24 października 2016 14:36

    Nie ma co oceniać. Jak zwykle będzie super. Pisz, a ja na 1000% będę śledzić oba Twoje opowiadania. Życzę mnóstwa weny :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Gabby♡24 października 2016 19:36

    Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  3. Gabby♡24 października 2016 19:38

    Zapowiada się ciekawie.
    Fajny prolog.
    Będe czytać na 100%.
    Buziaki Viola

    OdpowiedzUsuń
  4. Alessia25 października 2016 00:50

    Czekam na rozdział :**
    Historia zapowiada się ciekawie :**

    OdpowiedzUsuń
  5. Unknown25 października 2016 05:56

    Zapowiada się cudownie;*

    OdpowiedzUsuń
  6. Skuteczna P25 października 2016 10:08

    Cudo. Nie moge sie doczekać rozdziału. Czekam z niecierpliwością.
    Całuje

    OdpowiedzUsuń
  7. Miss Blueberry25 października 2016 12:01

    Świetny prolog.
    Czekam na rozdział.
    Czy mogłabyś zajmować mi miejsce pod rozdziałami?

    Pozdrawiam.
    Miss Blueberry

    OdpowiedzUsuń
  8. Shrew26 października 2016 04:53

    Zapowiada się ciekawie
    Lubię takie krótkie prologi, one są bardziej zachęczające do czytania
    Czekam na rozdział pierwszy

    OdpowiedzUsuń
  9. Loren Lin27 października 2016 11:35

    Czekam:*

    OdpowiedzUsuń
  10. JORTINI JOSHIFER27 października 2016 13:35

    Hmm... Ciekawy początek. Zobaczymy jaki będzie ciąg dalszy :)
    Czekam na 1 rozdział

    OdpowiedzUsuń
  11. emilie28 października 2016 10:23

    wow
    ciekawie sie zapowiada
    Emily ♥

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 9

                        Dla Marysi, Ani , JORTINI BLANCO oraz pati Chmielewskiej :) 4 miesiące później Przez te kilka miesięcy trochę się zmieniło w moim życiu. Bardzo zaprzyjaźniłam się z Leonem. Jesteśmy nierozłączni. Spędzamy ze sobą każdą wolną chwilę, jednak jeszcze minie dużo czasu zanim mu w stu procentach zaufam. Chyba nigdy nie zapomnę tego co chciał mi zrobić.   -Hej Leoś- Witam się z moim przyjacielem. Chłopak z uśmiechem odwzajemnia uścisk. -Cześć aniołku- Jego głos delikatnie łaskocze mnie w małżowinę uszną. Kocham to uczucie. Kocham jego i naszą przyjaźń, która już zdążyła rozkwitnąć. Trwamy w uścisku dosyć długo dopóki coś a raczej ktoś nam nie przeszkadza. -A ja to już nie twój przyjaciel?-Diego udaje szloch. Cicho się śmieje i odrywam się od Leona. Podchodzę do niego i całuję go delikatnie w głowę. Chłopak udaje urażonego a ja i Leon zaczynamy się śmiać. Naszą zabawę przerywa dzwonek oznaczający ro...
13 komentarzy
Czytaj więcej

Rozdział 2

Wszystkim, którzy skomentowali poprzedni rozdział zajełam miejsce. Jednak mam prośbę,  abyście napisali czy chcecie je na stałe ;) Biegnę w stronę drzwi wejściowych do mojej nowej szkoły. Zaspałam. U mnie jest to możliwe. Tak samo jak to, że przyszłam dzisiaj do szkoły w koszulce do pępka. Wiem, że taki strój jest niestosowny do mojej szkoły, ale nie patrzyłam nawet dzisiaj w co się ubieram. Jak najszybciej szukam salę o właściwym numerze. Nie mogę jej znaleźć! W sumie co się dziwić, szkoła jest naprawę wielka. W końcu po około pięciu minutach biegu znajduję sale lekcyjną. Delikatnie pukam w już lekko zniszczoną konstrukcję. Szarpnięciem je otwieram. -Dzień dobry, przepraszam za spóźnienie- Mówię dosyć cicho patrząc na moje złoto białe super Stary. Po wypowiedzeniu tych słów chce iść do ławki, jednak uniemożliwia mi to głos młodej Pani od biologi. -Stój- syczy ilustrując mnie wzrokiem.- Taki strój do szkoły?- Znowu to samo. Ja cały czas milczę- Siadaj- Mówi z pogardą. Zawstydzo...
25 komentarzy
Czytaj więcej

Rozdział 8

Dla Maddy ;* Przeczytaj notkę :) Kolejny powód, dlaczego tęsknię za mieszkaniem z rodzicami. Ten cały bałagan pewnie sprzątała by Ana, nasza sprzątaczka, znaczy teraz pomoc domowa moich rodziców. A tak, to ja się muszę teraz męczyć z tym sama. Nigdy więcej u mnie imprez. Niech będzie u kogo innego. Wszystko super, fajnie, ale kiedy przychodzi sprzątać to już nie jest tak kolorowo. Po około godzinie cały salon doprowadziłam do porządku. I tak nie mam co robić, więc postanowiłam posprzątać pułkę z książkami u mnie w sypialni. Jest dosyć spora, więc mam roboty na conajmniej półtorej godziny.  Było dobrze dopuki nie przyszła pora na najwyższą pułkę.  Dobra, dam radę. Co to dla mnie. Gdy już miałam wziąć ostatnią książkę, krzesło się zachwiało i spadłam. Odrazu poczułam ogromny ból w kostce. Z bólu łzy zaczęły mi płynąć po  policzkach. Jak najszybciej szukam telefonu. Jak na złość nie ma. Komoda na korytarzu. Kulejąc i sycząc z bólu kieruje się w tamtą stronę. Sygnał pier...
11 komentarzy
Czytaj więcej