Przejdź do głównej zawartości

Prolog

Ciągle słyszymy od rodziców, że my mamy beztroskie życie, że jedynym obowiązkiem jest nauka. Nienawidzę tych stwierdzeń. Czy oni nie widzą, że każdy ma problemy, każdy ma problemy odpowiednie do swojego wieku. Dla małego dziecka problemem , jest to, że śnieg znikł, a dla nas? Dla nas. Tu zaczynają się schody. Pierwsze miłości, nauka, lekcje, zakazy, nakazy, zranienie, myśli samobójcze, przecież mamy masę spraw, masę decyzji do podjęcia, ale nie. Przecież my prowadzimy beztroskie życie, które jak widać nie jest wcale takie kolorowe.


Witam wszystkich w moim prologu. Jaki jest to już oceńcie sami. Rozdział pierwszy pojawi się najprawdopodobniej w weekend. 
Do następnego :*

Komentarze

  1. EvaEva24 października 2016 14:36

    Nie ma co oceniać. Jak zwykle będzie super. Pisz, a ja na 1000% będę śledzić oba Twoje opowiadania. Życzę mnóstwa weny :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Gabby♡24 października 2016 19:36

    Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  3. Gabby♡24 października 2016 19:38

    Zapowiada się ciekawie.
    Fajny prolog.
    Będe czytać na 100%.
    Buziaki Viola

    OdpowiedzUsuń
  4. Alessia25 października 2016 00:50

    Czekam na rozdział :**
    Historia zapowiada się ciekawie :**

    OdpowiedzUsuń
  5. Unknown25 października 2016 05:56

    Zapowiada się cudownie;*

    OdpowiedzUsuń
  6. Skuteczna P25 października 2016 10:08

    Cudo. Nie moge sie doczekać rozdziału. Czekam z niecierpliwością.
    Całuje

    OdpowiedzUsuń
  7. Miss Blueberry25 października 2016 12:01

    Świetny prolog.
    Czekam na rozdział.
    Czy mogłabyś zajmować mi miejsce pod rozdziałami?

    Pozdrawiam.
    Miss Blueberry

    OdpowiedzUsuń
  8. Shrew26 października 2016 04:53

    Zapowiada się ciekawie
    Lubię takie krótkie prologi, one są bardziej zachęczające do czytania
    Czekam na rozdział pierwszy

    OdpowiedzUsuń
  9. Loren Lin27 października 2016 11:35

    Czekam:*

    OdpowiedzUsuń
  10. JORTINI JOSHIFER27 października 2016 13:35

    Hmm... Ciekawy początek. Zobaczymy jaki będzie ciąg dalszy :)
    Czekam na 1 rozdział

    OdpowiedzUsuń
  11. emilie28 października 2016 10:23

    wow
    ciekawie sie zapowiada
    Emily ♥

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 2

Wszystkim, którzy skomentowali poprzedni rozdział zajełam miejsce. Jednak mam prośbę,  abyście napisali czy chcecie je na stałe ;) Biegnę w stronę drzwi wejściowych do mojej nowej szkoły. Zaspałam. U mnie jest to możliwe. Tak samo jak to, że przyszłam dzisiaj do szkoły w koszulce do pępka. Wiem, że taki strój jest niestosowny do mojej szkoły, ale nie patrzyłam nawet dzisiaj w co się ubieram. Jak najszybciej szukam salę o właściwym numerze. Nie mogę jej znaleźć! W sumie co się dziwić, szkoła jest naprawę wielka. W końcu po około pięciu minutach biegu znajduję sale lekcyjną. Delikatnie pukam w już lekko zniszczoną konstrukcję. Szarpnięciem je otwieram. -Dzień dobry, przepraszam za spóźnienie- Mówię dosyć cicho patrząc na moje złoto białe super Stary. Po wypowiedzeniu tych słów chce iść do ławki, jednak uniemożliwia mi to głos młodej Pani od biologi. -Stój- syczy ilustrując mnie wzrokiem.- Taki strój do szkoły?- Znowu to samo. Ja cały czas milczę- Siadaj- Mówi z pogardą. Zawstydzo...
25 komentarzy
Czytaj więcej

Prolog

To ten dzień. Dzisiaj wychodzę za mąż. To najszczęśliwszy dzień w moim życiu.  Czego mogę chcieć więcej? Mam wspaniałego narzeczonego, który za godzinę będzie już moim mężem, kochanych rodziców, przyjaciół, więc czego chcieć więcej?  Mam wszystko prawie czego potrzebuję. Jeszcze tylko dziecko i będę już w pełni szczęśliwa. Odkąd pamiętam moim największym marzeniem było założenie rodziny. Wspólne wyjazdy, pikniki, oglądanie filmów, spacerowanie, wspólna rozmowa, która jest chyba najważniejsza. Jeszcze tylko moment i z dumą będę mogła nazywać się panią Verdas. <<<<<<<<<<<<<< Hej! Witam was w prologu. Postanowiłam zacząć nową historię, ponieważ na poprzednią nie mam już pomysłu:/ Mam nadzieję, że się wam spodoba. Zapraszam was do komentowania i dalszego czytania :) Piszcie komu zajmować miejsca. Buziaczki ;* MD <3
7 komentarzy
Czytaj więcej

Rozdział 3

Rozdział dedykuję Vicky i Babeczce Sówieczce :* Chwała Bogu, że dzisiaj sobota. Plan dnia jest bardzo prosty: jeść lody, płakać, oglądać tv, oraz jeszcze raz płakać. Nienawidzę go! Ja chciałam się tylko odegrać a on chciał mnie zgwałcić. Gdy tylko o tym pomyślę łzy same napływają mi do oczu. Moje przemyślenia przerywa uporczywie dzwoniący telefon. Niechętnie biorę mój telefon do ręki. Numer nieznany. Mimo niechęci odbieram. -Halo?- staram się, aby mój głos nie wyrażał ani grama smutku. -Violu- Gdy tylko słyszę ten głos przechodzą mnie ciarki. -Skąd masz mój numer?- sycze do słuchawki. -Mam swoje sposoby.- Dobrze, że go teraz nie widzę, bo pewnie bym się rozpłakała. -Nie chcę mi się z tobą rozmawiać.- Jak najszybciej odkładam telefon od ucha a następnie z impetem rzucam go o moją różową poduszkę. Zniknij Verdas z mojego życia! Nienawidzę Cię! Po raz kolejny zaczynam płakać. To cud, że w moich oczach jest jeszcze jaka kolwiek ilość łez. Nie no znowu?! Nawet nie patrząc na wyświetl...
25 komentarzy
Czytaj więcej